Ik moest er vroeger ook niks van weten, maar ben het steeds meer gaan waarderen. Waar ik niet goed tegenkan is mensen die tussen de wup en de show nog op hunne GSM zitten te spelen. Dan heeft het allemaal geen zin gehad, mijns inziens. 
Zullen we gewoon afspreken dat de wup-leider altijd opent met ‘Waar hebben jullie qua wup behoefte aan?’. En dan is het aan de spelers de taak zichzelf goed genoeg te gaan leren kennen om daar antwoord op te kunnen geven.
]]>Een goede Wup leider checkt in met de groep en ziet/ bespreekt wat nodig is. Elke oefening dient weer andere doelen en dat moet gewoon goed afgestemd worden.
De meeste professionele impro-spelers waar ik mee werk willen graag de wup een uur van tevoren, een half uur lang en daarna nog wat tijd voor zichzelf.
]]>Ik merk ook dat WUPs – hoe goed bedoeld – vaak vooral hoog in energie/’hyper’ zijn. Voor sommige mensen is dat goed, maar voor anderen (waaronder ikzelf) niet: ik word er onrustig & über-zelfbewust van.
Ook brengen WUPs je meer dan eens meer in je hoofd brengen dan goed voor je is. De bekende WUP “Freeze Tag” is daar (IMHO) een duidelijk voorbeeld van: je merkt dat deze spelers vaak meer in hun hoofd brengt en gespannen maakt, dan dat hij hen helpt om de creatieve energie op gang te laten komen.
Tel daarbij dat er vaak een behoorlijke tijd zit tussen het afronden van de WUP & het starten met spelen in de wedstrijd/voorstelling, en ik zet er mijn vraagtekens bij in hoeverre (zo’n) WUP een positief effect heeft…
]]>